Ortodoncja

Celem współczesnej ortodoncji jest korygowanie nie tylko stłoczonych, nieregularnie ustawionych i wychylonych zębów, lecz także dążenie do poprawy wyglądu i estetyki twarzy. Za podstawę diagnostyczną wad zgryzu uznaje się kliniczne badanie pacjenta. Uzupełnieniem i potwierdzeniem badania klinicznego jest analiza modeli gipsowych, zdjęć rentgenowskich i fotograficznych. Analiza modeli polega na ocenie ustawienia zębów. Na podstawie zdjęć RTG ocenia się relacje kości szczęk i tkanek miękkich twarzy, diagnozuje ich zaburzenia, stopień cięzkości wady, a także analizuje postępy, trudności i wyniki leczenia.

Leczenie ortodontyczne poleca się dzieciom, młodzieży i dorosłym. Dzieciom zaleca się leczenie aparatem zdejmowanym, najczęściej między 4 a 12 rokiem życia, w trakcie wymiany zębów mlecznych na stałe. Aparaty zdejmowane zbudowane są z akrylowej płytki, łuków i klamer indywidualnie wykonywanych dla młodego pacjenta w zależności od wady zgryzu. Młodzież i dorośli leczeni są aparatami stałymi, które korygują poważniejsze problemy. Nie ma górnej granicy wieku, do której możliwe jest leczenie. Leczenie ortodontyczne u seniorów może pomóc w dopasowaniu protezy lub daje podstawy do uzupełnień braków zębowych za pomocą mostu, bądź implantu.

Stały aparat ortodontyczny zbudowany jest z zamków (metalowe lub estetyczne, które mogą być zindywidualizowane) i pierścieni mocowanych do zębów na okres leczenia. Sprężysty drut przytwierdzany jest do zamków za pomocą kolorowych gumek. Wywiera on na zęby siłę, a tym samym poprawia ich złe ustawienie.
Okres leczenia zależny jest od cięzkości wady zgryzu. Należy jednak pamiętać, że aparat ortodontyczny, zarówno zdejmowany jak i stały, wymaga od pacjenta odbywania systematycznych wizyt kontrolnych, aby osiągnąć zamierzony cel leczenia.

Partnerzy